Συγκυρία

Πάρα πολλοί άνθρωποι υποτιμούν το ότι βρέθηκαν στο σωστό μέρος τη σωστή στιγμή. Σκεφτόμαστε πολύ ψηλά σε σχέση με τις ικανότητές μας ή τον κόπο που καταβάλαμε, αλλά πρακτικά παραβλέπουμε το θέμα, θα έλεγα, της συγκυρίας.

Αυτό που έκανε η Nvidia δεν είναι κάτι που το έκανε μόνη της. Έχει ξαναγίνει· και άλλες εταιρείες έβγαζαν κάρτες γραφικών. Αυτό που συνέβη ήταν ότι, εντελώς τυχαία, μια τεχνολογική μεταβολή έφερε την ανάγκη να ασχολούμαστε με γραμμική άλγεβρα σε μεγάλη κλίμακα, και οι επιταχυντές γραφικών —οι κάρτες γραφικών, όπως τις λέμε— ήταν εξαιρετικοί στο να κάνουν αυτή τη δουλειά.

Ξαφνικά λοιπόν η εταιρεία βρέθηκε να κάθεται, στην ουσία, πάνω σε ένα χρυσωρυχείο — σε ένα πιθανό χρυσωρυχείο. Δεν το είχε ούτε προγραμματίσει ούτε δομηθεί προς αυτή την κατεύθυνση. Απλά συνέβη.

Τώρα, το να έρθουμε να πούμε ότι είναι κακή εταιρεία ή δεν ξέρω εγώ τι, είναι άδικο· δεν είναι ακριβές. Από την άλλη, το να έρθουμε να πούμε ότι όλα ήταν λόγω δουλειάς, σκληρής δουλειάς και, σε κάποιο επίπεδο, ικανότητας, είναι επίσης άστοχο.

Ο κόσμος είναι άδικος. Δεν καθορίζουμε εμείς τη μοίρα μας στις πάρα πολλές των περιπτώσεων, στις πλείστες των περιπτώσεων. Και αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι και η Nvidia και η συγγενική τεχνολογική εταιρεία, η AMD, διοικούνται από δύο ξαδέρφια.

Δεν είναι ότι τα δύο συγκεκριμένα ξαδέρφια έκαναν κάτι τόσο καταπληκτικό και διαφορετικό από όλους τους άλλους, ώστε ξαφνικά να βρεθούν στην κορυφή της παγκόσμιας τεχνολογικής κλίμακας. Έτυχε να ασχοληθούν με αυτά τα πράγματα.

Όπως όταν κάνεις ένα διδακτορικό και τυχαίνει να μείνει εκτός trend ή να μην είναι εύκολα αξιοποιήσιμο: τελειώσαμε, θάβεσαι. Ή κάνεις ένα διδακτορικό σε κάτι το οποίο, με μια τυχαία ανακάλυψη —ειλικρινά τυχαία, που δεν τη σπρώχνει απαραίτητα κάποιος, που δεν την έσπρωξες εσύ με κάποιο τρόπο προς τα εκεί— βρίσκεται στο επίκεντρο του τι συμβαίνει. Και αυτό μετά σε καθιστά πολύ σχετικό με την αγορά, την τεχνολογία και ούτω καθεξής.

All writings